புதன், 22 மார்ச், 2017

பகத்சிங் நினைவு தினம்


வரலாற்றில் மாற்றப்பட வேண்டிய அடையாளம்!!

இந்திய விடுதலைப் போரில், 20 ம் நூற்றாண்டு துவக்கத்தில், அகிம்சைவழி, ஆயுதவழி என இரண்டு கருத்தாக்கங்களுக்கு இடையே சர்ச்சை இருந்து வந்தது. காந்திக்கு முன் கோகலே போன்றோர் அகிம்சாவழிப் போராட்டங்கள் சரி எனக் கூறினாலும், காந்தியே அகிம்சாவழியின் அடையாளமாக முன் நிறுத்தப்பட்டார். அதேபோல், ஆயுதம் தாங்கி போராடுவது, என்ற வழியை பகத்சிங் மற்றும் அவர் தோழர்களுக்கு முன், யுகாந்தர், அனுசீலன் சமிதி, கத்தார் இயக்கம் என பல அமைப்புகள் செயல்படுத்தியிருந்தாலும், வீரமான போராட்டத்தின் நாயகனாக, பகத்சிங்கும் அவருடைய தோழர்களுமே அடையாளம் காணப்பட்டனர்.

போராட்ட வழி அகிம்சையா? ஆயுதவழியா? என வேறுபட்டாலும், இந்தியா அரசியல் ரீதியாக விடுதலை பெற வேண்டும் என்பதில் ஒத்த கருத்துடன் இருந்தனர். பொருளாதார ரீதியில் முன்னேற்றம் காண வேண்டும் என்பதிலும் உறுதியாக இருந்தனர். காந்தி கிராமப்புற முன்னேற்றம் தற்சார்பு, என்ற வரிகள் மூலம் தனது கொள்கையை முன் நிறுத்தினார். பகத்சிங் மற்றும் அவர் தோழர்கள் சோசலிசம் என்ற கொள்கை மூலம், முன்னேற்றத்திற்கான பிரகடனத்தை வெளியிட்டார்.

இன்றைய இந்தியா இந்த இரண்டு வழிகளையுமே பின்பற்றவில்லை. மாறாக அன்றைய காலனியாதிக்க ஆட்சியாளர்களுக்கு விசுவாசமாக இருந்த, அதே கொள்கையை, நவீன தாராளமயமாக்கல் என்ற பெயரில் செயல்படுத்தி வருகின்றனர். எனவே வரலாற்று நாயகர்கள் நினைக்கப்படுவதும், அவர்களின் கொள்கை குறித்து விவாதிப்பதும், தொடர்ந்து தேவையாக உள்ளது.

வாழ்க்கையை அர்பணித்த இளைஞர்கள்:

பகத்சிங், ராஜ்குரு மற்றும் சுகதேவ் ஆகியோர் பிரிட்டிஷ் ஆட்சியாளர்களால், தங்களது 23 மற்றும் 24 வயதுகளில் தூக்கிலிடப்பட்ட நாள் மார்ச் 23. நீதிபதியின் உத்தரவுப் படி, 24 மார்ச்  காலையில் தூக்கு தண்டனை நிறைவேற்றப் பட்டு இருக்க வேண்டும். ஆனால் 1931 ம் ஆண்டு நாடு முழுவதும் இருந்த கொதிநிலையும், காந்தி தனது செல்வாக்கினால், இர்வின் மூலமாக தண்டனையை ரத்து செய்ய வேண்டும் என்ற மக்களின் முழக்கமும், பிரிட்டிஷ் ஆட்சியாளர்களை நடுக்கமுறச் செய்தது. எனவே 12 மணிநேரத்திற்கு முன்னதாக, 23 மார்ச் மாலை 7.35 மணிக்கு, தண்டனையை நிறைவேற்றியதுடன், எரித்து சாம்பலாகவும் மாற்றி விட்டது, பிரிட்டிஷாரின் காவல் துறை.

அந்த அளவிற்கு அச்சம் பிரிட்டிஷாரிடம் இருந்தது. காரணம் பகத்சிங் மற்றும் அவர் தோழர்கள் கைது செய்யப்பட்டு சிறையில் இருந்த காலத்தில், நடத்திய அரசியல் போராட்டங்கள், மக்களிடம் பேசு பொருளாக இருந்தது. சிறையில் அடிப்படை வசதிகளைச் செய்துதரக் கோரி, தோழர்களுடன் சிறையில் 114 நாள்கள் உண்ணாவிரதம் இருந்தார். அதில் யதீந்திரநாத் தாஸ் உயிரிழந்தார். அவர் உடலை கொல்கத்தாவில் பெற்றுக் கொள்வதற்காக, சுபாஷ் சந்திர போஸ் தலைமையில் லட்சத்திற்கும் அதிகமானோர், கூடினர், என்பது முக்கியச் செய்தி.

சிவவர்மா தான் எழுதிய நூலின் முகப்புரையில், " லாகூர் மத்திய சிறைச்சாலையில், சாகும்வரை உண்ணாவிரதம் துவங்கிய ஒரு வாரத்திற்குள்ளேயே, உயிர்பலி தராமல் பிரிட்டிஷ் அரசு எங்கள் கோரிக்கையைப் பரிசீலிக்காது என்பது தெரிந்து விட்டது. எங்களில் யார் முதலில் சாவது என்ற போட்டி துவங்கி விட்டது. அதில் யதீந்திரநாத் வெற்றி பெற்றார். அதேபோல் அந்தமான் சிறையில் மகாவீர்சிங் தன்னுயிர் நீத்தார்", என பதிவு செய்துள்ளார். இப்படி போராட்ட நாயகர்களாக மட்டுமல்ல. நீதிமன்றங்களில் தங்களுக்கு நீதி கிடைக்காது, எனத் தெரிந்தும், மக்கள் மத்தியில் கருத்துக்கள் செல்ல வேண்டும் என்பதற்காக, நீதிமன்றத்தில் வாதாடி, மக்கள் மனதைக் கவர்ந்தவர்கள். எனவே தான் பிரிட்டிஷார் நடுங்கினர்.

தனிநபர் செல்வாக்கை எல்லா வகையிலும் உயர்த்திக் கொள்ளும் அரசியல் பிரவேசம், அணிவகுக்கும் காலத்தில் நாம் வாழ்கிறோம். பகத்சிங், மற்றும் அவர் தோழர்களின் வாழ்க்கை, நாட்டு விடுதலைக்காகவும், மக்களின் உரிமைக்காகவும், உயிரை துச்சமென கருதி செயல்பட்டுள்ளனர், என்பதை நினைவூட்ட வேண்டியுள்ளது.

இன்றைய பொருத்தப்பாடு:

தற்கால அரசியலில், எங்கு பார்த்தாலும் சந்தர்ப்பவாதமும், பதவியும் புகழும் பெற கோஷ்டிசண்டைகள், தனது நெருங்கிய நன்பர்களையே பின்னுக்குத் தள்ளி தான் முன்னேற வேண்டும் என்ற தீவிரம், கொள்கைகளின் பெயரால் கொள்கையற்ற தன்மை, கோஷ்டிகள் சேர்ப்பது, செயற்கைத் தன்மை, வெளிவேஷம், நடிப்பு, ஏமாற்று வித்தை இவற்றை எல்லாம் பார்க்கும் போது, நான் இந்த துறையில் வெற்றி பெற முடியாது எனத் தோன்றுகிறது. இந்த வரிகள் இன்றைய தமிழக நிலையை மனதில் கொண்டு, எழுதியது போல் உள்ளது. ஆனால் இவை 35 ஆண்டுகளுக்கு முன், பகத்சிங் மற்றும் அவர் தோழர்களுடன் சிறையில் இருந்த விடுதலைப் போராட்ட வீரர் சிவவர்மாவால், பகத்சிங் குறித்த தொகுப்பை இறுதி செய்த போது எழுதப்பட்டவை.

பகத்சிங் ஒரு சோசலிச பொருளாதாரக் கொள்கையின் மீது பற்றுக் கொண்ட இயக்கவாதி. அதோடு அவர் ஒரு தலைசிறந்த அறிவுஜீவியாகவும் வாழ்ந்திருக்கிறார். தனது செயல், கொள்கையில் இருந்து வெளிப்படுவது, அந்த கொள்கை அறிவியல் ரீதியானது, என்பதை வெளிப்படையாக 20 வயதில் பேசமுடிந்துள்ளது. இது உலக அரசியல் தலைவர்களின் வரலாற்றோடு ஒப்பிட்டாலும், அதியசயத் தக்க ஒன்றே ஆகும். கடவுளுக்கும் கொடுங்கோலன் நீரோவுக்கும் என்ன வித்தியாசம் என்ற கேள்வி அவ்வளவு எளிதானது அல்ல. மனிதர்களைப்படைக்காமல் இருக்கும் சக்தி அவரிடம் இருக்கும் போது துன்பத்தில் உளழும் மனிதர்களை ஏன் படைத்தார்? இன்று துன்பம் அனுபவிப்பவர் செத்தபின் சொர்க்கத்திற்கும், இன்று கொடுமை செய்து செல்வம் சேர்ப்போர் செத்த பின் நரகத்திற்கும் செல்வர் என்பது, இன்றைய வாழ்க்கை நிலையை மாற்ற வேண்டாம், இப்படியே வாழ்ந்து விடலாம், என உடன்பட்டு விடுவதற்கான உபதேசம் ஆகும். இதுபோன்ற வியாக்கியானங்களை, பகத்சிங்கும் அவரின் தோழர்களும் நிகழ்த்தி இருப்பது, சிறந்த சமூகத்தினைப் படைக்க வேண்டும் என்ற ஆவலில் இருந்து தோன்றியதே.

பதிப்பாளர் சா. தேவதாஸ், தனது பதிப்புரையில், பகத்சிங் எழுதிய நான் ஏன் நாத்திகன் ஆனேன்? எனும் நூல் தமிழகத்தில் மட்டுமே கிடைத்தது, என கூறியுள்ளார். அதேபோல் பகத்சிங், ராஜ்குரு, சுகதேவ் தூக்கிலிடப்பட்ட போது, தூத்துக்குடி, மதுரை, சென்னை மாணவர்கள் போராட்டம் மூலம், தங்கள் கண்டனத்தைப் பதிவு செய்துள்ளனர். அந்த அளவிற்கு நாடு தழுவிய தாக்கத்தை ஏற்படுத்திய இளம் தலைவர்கள் ஆவர்.

ஆனால் தமிழகத்தில் இன்று ஆன்மாவுடன் பேசி நிகழ்ச்சி நிரலைத் தயாரித்து வருகின்றனர். இது குறித்த நம்பிக்கை உணர்வை, கட்சியின் அடிமட்டத் தொண்டர்களிடம் உருவாக்கி வருகின்றனர். கட்சியின் தொண்டர்கள் என்பதற்காக பணியாற்ற அழைப்பு விடுப்பது, கொள்கை அளவில் தோற்றுப்போன காரணத்தால், அதைவிடவும் கீழ் நோக்கி அவர்களை அமிழ்த்துவதே அரசியலாகப் பாதுகாக்கப்படுகிறது.

கேள்விக்குள்ளாகும் தேசபக்தியும் - வழக்குகளும்:

பிரிட்டிஷ் ஆட்சியில், பொதுக்கூட்டங்கள், பல்வேறு கண்டன இயக்கங்கள் தடை விதிக்கப்பட்டன. மேலும் அவ்வாறு நடத்தியவர்கள் மீது தேசதுரோக வழக்கு பதிவு செய்யப்பட்டது. நிறைய சதிவழக்குகள் பதிவு செய்யப்பட்டு சிறையில் அடைக்கப்பட்டனர். கம்யூனிஸ்ட்டுகள் மீது, பிரிட்டிஷ் அரசு கான்பூர் சதிவழக்கு, பெஷாவர் சதிவழக்கு, மீரட் சதிவழக்கு மற்றும் தமிழகத்தில் நெல்லை சதிவழக்கு ஆகியவை பதிவு செய்யப்பட்டது. அதேபோல், பகத்சிங் சார்ந்த இயக்கம் காகோரி சதிவழக்கு உள்ளிட்ட பல்வேறு வழக்குகளைச் சந்தித்தனர். காலனியாதிக்கம் தனது செல்வசுரண்டலை மேற்கொள்ள, இத்தகைய அடக்கு முறை தேவையாக இருந்தது.

பகத்சிங் தன் மீது பயங்கரவாத முத்திரையைக் குத்திய போது, "நான் பயங்கரவாதி அல்ல. ஒருவேளை எனது புரட்சிகர வாழ்க்கையின் ஆரம்ப நாள்களைத் தவிர, நான் ஒருபோதும் பயங்கரவாதியாக இருந்ததில்லை. பயங்கரவாதத்தின் மூலம் எதையும் சாதிக்க முடியாது என்பதை ஏற்றுக் கொண்டுவிட்டேன். ஹிந்துஸ்தான் சோசலிஸ்ட் ரிபப்ளிக் அசோசியேனின் வரலாற்றில் இருந்து ஒருவர் இதை எளிதாகத் தீர்மானிக்கலாம்", என கூறியுள்ளார். அதாவது 17 வயதில் சிந்தித்து சரியான பாதையை, தீர்மானித்த அறிவுஜீவியாக பகத்சிங் விளங்கியது, வரலாற்றில் முன் நிறுத்தப்படவில்லை, என்பது ஒருவகையில் இருட்டடிப்பே.

இன்று பயங்கரவாதம் என்ற பெயரில் மாணவர்கள், அரசியல் தலைவர்கள் உள்ளிட்டோர் மீது வழக்குப் பதிவு செய்வது அதிகரித்துள்ளது. குறிப்பாக விமர்சனக் கூட்டங்கள் நடத்தும் அறிவுஜீவிகள் மற்றும் அக்கூட்டத்தில் கலந்து கொண்டோர் தேசதுரோகம் செய்ததாக வழக்குகள் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளன. இவை காலனியாதிக்க அரசு இருந்த நாடுகளில், பின்பற்றப்பட்ட கொள்கை ஆகும். எனவே பயங்கரவாதம் குறித்த விவாதம், ஜனநாயகத்தை மேம்படுத்தும் அடிப்படையிலும், ஜனநாயகத்தின் மீது நம்பிக்கையை அதிகரிக்கும் வகையிலும், நடத்தப் பட வேண்டியுள்ளது.

சிறையில் பகத்சிங் எழுதிய குறிப்புகள், நம்மை வியப்பில் ஆழ்த்துகின்றன. அன்றைய காலத்தில் கொடிய அடக்குமுறை இருந்த சிறைச்சாலையில், பகத்சிங் 151 புத்தகங்களை படித்து குறிப்பெழுதியதும், 4 சிறு பிரசுரங்களை எழுதியதும், எளிதில் கடந்து போகிற செய்தியாக இருக்க முடியுமா? தூக்கு தண்டனை கைதியாக, சாவுக்கான நாள் குறிக்கப் பட்ட மனநிலையில், அமைதியாக நூல்களை வாசிக்க முடிந்தது எப்படி? என்ற தன்மையில் ஏன் விவாதிக்கப் படவில்லை. விவாதிக்கப்படாததன் நோக்கமே பகத்சிங் ஒரு பயங்கரவாதி என்ற முத்திரையில் அடையாளப்படுத்தப் பட்டதே. இந்த அடையாளம் பகத்சிங், ராஜ்குரு, சுகதேவ் ஆகியோர் தூக்கிலிடப்பட்டு, 86 ஆண்டுகள் நிறைவு பெற்றுள்ள காலத்திலாவது, மாற்றப்பட வேண்டும்.

சனி, 5 நவம்பர், 2016

உலக வங்கி அறிக்கையும்! இந்தியாவின் மார்தட்டும் அரசியலும்!!!
எஸ். கண்ணன்

உலகவங்கி இந்தியாவை, தொழில் புரிய ஏற்ற நாடுகள் வரிசையில் 130 வது இடத்தில் வைத்து வெறுப்பேற்றியுள்ளது. வர்த்தகத் துறை அமைச்சர் நிர்மலா சீத்தாராமன் உலகவங்கியின் செயலை விமர்சனம் செய்துள்ளார். இதேபோல் சில ஆண்டுகளுக்கு முன் டைம் இதழ் அதன் முகப்பு அட்டையில், அன்றைய பிரதமர் மன்மோகன் சிங் படத்தை அச்சிட்டு கையாளாகதவர் ( Impotent) என அச்சிட்டு இருந்தது. அன்றைய பிரதமரோ, காங்கிரஸ் கட்சியோ அந்த வாசகத்தையும், டைம் இதழையும் விமர்சிக்கவோ, அவதூறு வழக்குப் பதிவு செய்யவோ முயற்சிக்கவில்லை. மாறாக டைம் இதழ் மற்றும் அமெரிக்காவின் நோக்கமான, தொழில் துறை சீர்திருத்தங்களை விரைவுபடுத்தி, தனது தீவிரமான முதலாளித்துவ தாராளமயமாக்கல் கொள்கை கொண்டு மக்களைக் தாக்கியது.

இன்று மோடி தலைமையிலான மத்திய அரசை உலக வங்கி தனது பட்டியல் மூலம் அம்பலப்படுத்தி இருக்கிறது. அதாவது  தொழில் புரிய ஏற்ற நாடுகளில் இந்தியா மிகவும் பின் தங்கி இருப்பதாகக் கூறியுள்ளது. இது தற்போது மோடி அரசு செய்து வரும், வளர்ச்சி குறித்த பிரச்சாரத்திற்கு எதிரானது என்பதால், மத்திய வர்த்தகத் துறை அமைச்சர் நிர்மலா சீத்தாராமன், உலகவங்கி மீது தனது அதிருப்தியை வெளியிட்டுள்ளார். "உலக வங்கி அறிக்கையை நான் விமர்சிக்கவில்லை. இந்தியாவின் தரவரிசையை உயர்த்துவதற்கு ஏற்ப புதிய வழிகளில் முனைப்புக் காட்டுவதும், அதை வேகப்படுத்துவதும் வேண்டும்", என நிர்மலா சீத்தாராமன் தனது அறிக்கையில் கூறியுள்ளார். இதை எதிர்பார்த்து தான் உலக வங்கி தொழில் துவங்குவதற்கான நாடுகளின் பட்டியலை வெளியிட்டதோ என்ற ஐயம் தானாகவே முடிவுக்கு வந்து விடுகிற அளவிற்கு மோடி அரசு செயல்பட்டு வருகிறது.

முரண்பாடுகளின் உருவமான உலக வங்கி அறிக்கை:

ஜூன் 2016 ல் உலக வங்கி, தொழில்புரிய ஏற்ற சூழல் கொண்டநாடுகள் 2017 எனும் பெயரில் , சில அடிப்படைகளை மையமாகக் கொண்டு ஒரு அறிக்கை தயாரித்துள்ளது. இது 56 பக்கங்களைக் கொண்டதாக இருக்கிறது. 1. மின்சாரம், 2. கடன் 3. சிறுபான்மை நிறுவனங்களுக்கான பாதுகாப்பு, 4. வரிகள், 5. எல்லை கடந்த வர்த்தகம் ஆகிய ஐந்து விதமான செயல்பாடுகளில் இருந்து, நாட்டின் தன்மையை ஆய்வு செய்ததாகவும், அதில் இருந்து பட்டியல் தயாரித்து வெளியிட்டதாகவும் உலக வங்கி சொல்கிறது.

190 நாடுகளைக் கொண்ட பட்டியலில் இந்தியா 130 வது இடத்தில் இருக்கிறது.  அனைத்து நாடுகளுமே கடந்த 2015 ம் ஆண்டு நிலையில் இருந்து முன்னேறியுள்ளதாக குறிப்பிடப்பட்டு உள்ளது. பாகிஸ்தான் உள்ளிட்ட நாடுகள் இந்த எண்ணிக்கைப் பட்டியலில் 150க்கு மேலான எண்ணிக்கையில் இருந்து 144 வது இடத்திற்கு முன்னேறியுள்ளது. நேபாள் 107 வது இடத்திலும், இலங்கை 110 வது இடத்திலுமிருப்பதாக சொல்லியிருப்பது நம்பும் படியாக இல்லை.

மிக முக்கியமாக இது ஒரு ஏமாற்று கணக்கு என்பதற்கு வேலையின்மையை உதாரணமாகக் கொள்ள வேண்டும். உலகவங்கி தொழில் துவங்க ஏற்ற நாடு என்பதைப் பட்டியலிடும்போது, அந்த நாட்டின் வாங்கும் சக்தியைக் கணக்கில் கொள்ள வேண்டும். வாங்கும் சக்தியின் உயர்வு வேலைவாய்ப்பைப் பொருத்தே அதிகரிக்க முடியும். உள்நாட்டுச்சந்தை,  நெருக்கடியில் சிக்கி இருக்கும் போது, தொழில் புரிய ஏற்ற நாடுகள் பட்டியலில் போர்ச்சுக்கல், ஸ்பெய்ன், இத்தாலி மற்றும் கிரிஸ் ஆகியவை முறையே 25, 32, 50 மற்றும் 61 வது இடத்தில் இருப்பதாக கூறியிருப்பது முழு பூசனிக்காயை சோற்றில் மறைக்கிற கதை.

ஸ்பெயின் நாட்டின் தேசீயக் கடன் அதன் ஒட்டு மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியை விட பல மடங்கு அதிகம். அதேபோல், ஐரோப்பிய யூனியனின் உதவி என்ற பெயரில் கிரிஸ் நாட்டைப் பாடாய்ப் படுத்தும் நிலை உள்ளது. 2016 ம் ஆண்டில் கிரிஸ் நாட்டின் வேலையின்மை 24 சதம். இளைஞர்களிடையேயான வேலையின்மை 50 சதத்திற்கும் மேல், என மார்க்ஸிஸ்ட் கட்சியின் மத்தியக் குழு அறிக்கை குறிப்பிடுகிறது.  எனவே இந்த உலகவங்கி அறிக்கை மீது நம்பகத்தன்மை ஏற்படவில்லை.

 வளர்ச்சி என்ற பெயரில் திணிக்கப்படும் நெருக்கடி:

உலகப் பொருளாதார செயல்பாடு மிக மெதுவாகவே நகர்ந்து வருகிறது என ஐ.எம்.எஃப் குறிப்பிடுகிறது. ஜனவரி 2016 ல் 2.9 சத உலகளாவிய வளர்ச்சி, ஜூன் 2016 ல் 2.4 ஆக குறைந்துள்ளது. என உலக வங்கி சொல்லியதை உலக வங்கிக்கே நினைவூட்ட வேண்டியுள்ளது. உலக வங்கி போன்ற அமைப்புகள், முதலாளித்துவம் சந்தித்து வரும் பொருளாதார நெருக்கடிக்கான காரணங்களைக் களைய நடவடிக்கை எடுக்காமல், அதன் தவறான செய்கைகளைப் பாதுகாக்கும் அறிக்கைகளையே அதிகமாக வெளியிடுகிறது. அதன் ஒரு பகுதி தான், இந்தியா குறித்த மதிப்பீடு ஆகும்.

அமெரிக்காவின் 81 சத மக்களின் வருவாய் உயராமல் தேங்கி நிற்கிறது.  இத்தாலி, பிரான்ஸ், பிரிட்டன் ஆகியவையும் இந்த முடக்கத்தில் இருந்து மீள முடியவில்லை. இந்நிலையில் உலக வங்கி பிந்தங்கியதாக குறிப்பிட்ட நாடுகளின் வருவாய் உயர்ந்துள்ளது. சீனா அதில் முதல் இடத்தில் உள்ளது. ஆனால் தொழில் புரிய உகந்த நாடுகள் பட்டியலில் சீனாவிற்கு உலக வங்கி 78 வது இடத்தை வழங்கியுள்ளது. இதைத் தான் மொத்தத்தில் ஏமாற்று வித்தை என சொல்ல வேண்டியுள்ளது. உலக எண்ணெய் வளத்தில் 5 வது இடத்தில் உள்ள வெனிசுவேலா 187 வது இடத்தில் வைக்கப்பட்டுள்ளது. இது அப்பட்டமாக நாடுகளை திட்டமிட்டு தரம் தாழ்த்துகிற நோக்கம் கொண்டது. அதன் மூலம் அந்த நாட்டு அரசை நிபந்தனைகளுக்கு அடிபணியச் செய்யும் ஏற்பாடு ஆகும்.

மற்றும் ஒரு உதாரணத்தை ஐக்கிய நாடுகள் சபை வெளியிட்ட அறிக்கையில் இருந்து தெரிந்து கொள்ளலாம். அந்நிய நேரடி முதலீட்டை நாடுகள் பெற்ற விவரத்தை ஐ.நா வெளியிட்டுள்ளது. உலகமயமாக்கல் பொருளாதாரக் கொள்கை அமலாகத் துவங்கிய 25 ஆண்டுகளில் உள்ள வேறுபாடைக் புரிந்து கொள்வதற்காக இந்த அறிக்கையை ஐ.நா வெளியிட்டுள்ளது.

1990 ல் இந்தியா 236. 69 பில்லியன் டாலர் அந்நிய முதலீட்டையும், 2015 ல் 44208.019 பில்லியன் டாலர் முதலீட்டையும் ஈர்த்துள்ளது. சீனா 3487 பில்லியன் டாலரில் இருந்து, 2015 ல் 1,35,610 பில்லியன் டாலராக உயர்த்தியுள்ளது. ஆனால் இத்தாலி, ஸ்பெயின், போர்ச்சுகல், ஸ்வீடன் ஆகிய நாடுகள் தேங்கியுள்ளதை ஐ.நா அறிக்கை சுட்டுகிறது. கிரிஸ் 1005 பில்லியன் டாலரில் இருந்து - 289 பில்லியன் டாலராக குறைந்துள்ளது. ஆனால் உலக வங்கி தொழில் புரிவதற்கு ஏற்ற நாடுகள் பட்டியலில், சீனாவை 78 வது இடத்திலும், இத்தாலியை 50 வது இடத்திலும் வைத்துள்ளது.

ஐ.நா வின் அறிக்கையை உலக வங்கி மறுத்துள்ளது சாதாரண நிகழ்வு அல்ல. உலக வங்கியின் அறிக்கை திட்டமிட்டு இந்தியாபோன்ற நாடுகளுக்குத் தரப்படுகின்ற நெருக்கடியாகவே புரிந்து கொள்ள முடியும். ஒட்டு மொத்தமாக அன்றைய மன்மோகன் சிங்கிற்கு தந்த நெருக்கடியை வேறு வகையில் இந்தியாவிற்கு உலக வங்கி தருகிறது. இதன் மூலம் பன்னாட்டு நிறுவனங்களின் நலன் காக்கும் நடவடிக்கைகள் தீவிரமாக முடியும். குறிப்பாக சலுகைகளை கூடுதலாகப் பெறமுடியும்.

மோடி அரசின் தகிடு தத்தம்:

இப்போது இந்தியா சீனாவை விட தொழிலாளர் உரிமைகளில், பன்னாட்டு நிறுவனங்களுக்காக சமரசம் செய்து கொண்டுள்ளது. கூடுதலாக சட்டங்களைத் திருத்த தொடர் முயற்சி மேற்கொள்கிறது. உள்நாட்டு சந்தை விரிவாக்கத்தில் தொழிலாளர்களுக்கான ஊதிய உயர்வு முக்கியப் பங்கு ஆற்றுகிறது. இந்தியத் தொழிலாளர்களின் ஊதியம், நிறுவனங்களின் லாபத்துடன் ஒப்பிட்டால் குறைந்து வருகிறது.

இந்தியாவில் கூட்டுபேர உரிமை சட்டமாக்கப்படவில்லை. தொழிலாளர்களுக்கான ஊதிய உயர்வை உறுதி செய்யும் கூட்டு பேர உரிமை சட்டம், சர்வ தேசத் தொழிலாளர் அமைப்பினால் 1948 ம் ஆண்டு நிறைவேற்றப் பட்டது. இந்தியா உள்ளிட்டு 24 நாடுகள் மட்டுமே ஒப்புதல் தரவில்லை. பாகிஸ்தான், வங்கதேசம், இலங்கை போன்ற பின்தங்கிய  நாடுகள் கூட ஒப்புதல் தந்துள்ளன. ஆனால் இந்தியா அத்தகைய ஜனநாயக உரிமையை தொழிலாளர்களுக்காக சட்டமாக்க மறுத்து வருகிறது. மாறாக இருக்கிற சட்ட உரிமைகளைப் பறித்து வருகிறது, மோடி அரசு.

வரிவருவாய் இழப்பு உலகில் இந்தியாவிற்கே அதிகமாகும். காரணம் பன்னாட்டு மற்றும் உள்நாட்டு பெரு முதலாளிகளுக்கான சலுகை ஆண்டுக்கு சுமார் 5 லட்சம் கோடியாகும். இது ஆண்டு வரவு செலவில் சுமார் 20 சதம் ஆகும். இவ்வளவு பெரிய தொகையை விட்டுக் கொடுக்காது இருந்தால், இந்தியாவிற்கான உள்கட்டமைப்பு வளர்ச்சி மிக வேகமாக இருக்கும். அதே போல் இந்தியத் தொழிலாளர்களின் உழைப்பில் உள்ள நேர்மை மற்ற நாடுகளை விட அதிகம் இதை அனைத்து வளர்ந்த நாடுகளும் ஒப்புக்கொண்டுள்ளன. உழைப்புக் திறன் கடந்த ஆண்டுகளை விட அதிகரித்துள்ளது. உலகில் அதிகமான தொழில் நுட்ப கல்வி பெற்ற இளைஞர்களைக் கொண்ட நாடாக இந்தியா உள்ளது.

தொழில் துவங்குவதற்கு இதை விட சிறந்த கட்டமைப்பு வேறு இருக்க முடியாது. ஆனால் உலக வங்கி மேலும் இந்திய சட்டங்களை சிதைப்பதற்காக இந்த அறிக்கையை வெளியிட்டதாகக் கருத முடியும். வழக்கமாக மார்தட்டி அரசியல் செய்யும் பாஜக இதிலும் மார்தட்டி, பின்னர் பணிந்து செல்லும் வார்த்தை விளையாட்டுக்களில் ஈடுபட்டு வருகிறது. கியூபா 1990 ல் இருந்து அந்நிய முதலீடு பெறவில்லை, என ஐ.நா அறிக்கை குறிப்பிடுகிறது. காரணம் அமெரிக்கா விதித்த பொருளாதார தடை. ஆனாலும் அந்த நாடு தனது பொருளாதார வளர்ச்சியைத் தக்க வைக்கும் போராட்டத்தில் ஈடுபட்டுள்ளது. சீனா அதிகமான அந்நிய நேரடி முதலீட்டை ஈர்த்துள்ளது. காரணம் அங்குள்ள மக்கள் தொகை உள்நாட்டு சந்தையின் விரிவாக்கம். அதற்காக தொழிலாளர், உரிமை பாதுகாக்கப் பட்டுள்ளது. இந்தியா பாடம் கற்காமல் மார்தட்டுவது பலனளிக்காது.